Begiegiak emea — 2007-07-10 GTM 1 @ 11:57
Sandalia eta zapata arrotzak 28. gelan barneratu dira, gomaz igurzten marmolezko zorua, gelditu dira. Emakume biluzi bat. Barka, emakume biluzi baten errepresentazio piktorikoa. Eta inguruan multitudine, gizamasa. Hari begira beren begiak: ilunak, argiak, bigunak, begi-harriak, esporadikoak, zelatariak, ume begi aspertuak, lotsatiak, mireskorrak, garbiak, zorrotzak, estatikoak, urdinak, distiratsuak, laztankoiak, begi-burdinak, marroiak, lilurazkoak, urratuak, eskandaluzkoak, konparaziozkoak, trebatuak, lizunak, galduak.
Mota guztietako begiak, iristen, gelditzen, irensten, joaten. Baina begi pare bat beti finko. Begi fresko bi, begi argi handi bi, suzien moduko bi gar urdin, begi gazte bi zimur artean zabalik. Ez dute kliskadarik egiten ia, betazalik gabeko begiak dira. Edo begi itsuak, ero baten begiak. Geldi begiak, geldi zaharraren gorpuzkera ttipia. Haren arnas zaharra entzungarri da, arnasa geldo-geldoa, eztarriko hormei hots atereaz. Eta arnas bakoitza abandono bat, une bat gutxiago, haize zahar baten saudade ufada.
Tagak: venere bellezza venus emea 
Zabaldu Bildu.net | 
del.icio.us
EMEKI EMANEZ ENEA
2007-07-13 - 08:40:56 GMT 1
Siete il Venus dei miei occhi
2007-07-13 - 09:38:25 GMT 1
Toco tu boca, con un dedo toco el borde de tu boca, voy dibujándola como si saliera de mi mano, como si por primera vez tu boca se entreabriera, y me basta cerrar los ojos para deshacerlo todo y recomenzar, hago nacer cada vez la boca que deseo, la boca que mi mano elige y te dibuja en la cara, una boca elegida entre todas, con soberana libertad elegida por mí para dibujarla con mi mano en tu cara, y que por un azar que no busco comprender coincide exactamente con tu boca que sonríe por debajo de la que mi mano te dibuja.
Me miras, de cerca me miras, cada vez más de cerca y entonces jugamos al cíclope, nos miramos cada vez más de cerca y nuestros ojos se agrandan, se acercan entre sí, se superponen y los cíclopes se miran, respirando confundidos, las bocas se encuentran y luchan tibiamente, mordiéndose con los labios, apoyando apenas la lengua en los dientes, jugando en sus recintos donde un aire pesado va y viene con un perfume viejo y un silencio. Entonces mis manos buscan hundirse en tu pelo, acariciar lentamente la profundidad de tu pelo mientras nos besamos como si tuviéramos la boca llena de flores o de peces, de movimientos vivos, de fragancia oscura. Y si nos mordemos el dolor es dulce, y si nos ahogamos en un breve y terrible absorber simultáneo del aliento, esa instantánea muerte es bella. Y hay una sola saliva y un solo sabor a fruta madura, y yo te siento temblar contra mi como una luna en el agua.
2007-07-13 - 16:51:44 GMT 1
K.O.
2007-07-13 - 17:53:19 GMT 1
Erran nahi baita…
Ukitzen dut zure ahoa, atzamar batekin ukitzen dut zure ahoaren ertza, marraztuz noa nire eskutik aterako balitz bezala, zure ahoa lehenbiziko aldiz erdi irekiko balitz bezala, eta aski dut begiak ixtea dena desegiteko eta berriz hasteko, aldiro sorrarazten dut desiratzen dudan ahoa, nire eskuak hautatzen duen eta aurpegian marrazten dizun ahoa, aho bat guztien artean hautatua, nik askatasun erabatekoaz hautatua nire eskuarekin zure aurpegian marrazteko, eta ulertu nahi ez dudan halabehar batez zure ahoarekin doi-doi bat datorrena, nire eskuak marrazten dizunaren azpian irribarrez ari den ahoarekin.
Begiratzen didazu, hurbiletik begiratzen didazu, gero eta hurbilagotik eta orduan ziklopearena egiten jolasten gara, elkarri begiratzen diogu gero eta hurbilagotik eta gure begiak handiagotzen dira, hurreratzen dira, bata bestearen gainetik jartzen dira eta ziklopeek elkarri begiratzen diote, nahasturik hartzen dute arnas, ahoak biltzen dira eta emeki egiten dute borroka, ezpainekin hozkadaka, mingaina hortzen artean doi-doi oinarrituz, beren esparruetan jolastuz eta hor aire astun bat dabil han-hemenka lurrin zahar batez eta isiltasun batez. Orduan nire eskuek zure ilea bilatzen dute bertan murgiltzeko, zure ilearen sakona emeki laztantzeko elkarri musu ematen diogun bitartean edukiko bagenu bezala ahoa lorez edo arrainez beterik, mugimendu biziz, lurrin ilunez beterik. Eta elkarri hozka egiten badiogu mina gozoa da, eta itotzen baldin bagara arnasa aldi berean elkarri xurgatzeko une labur eta izugarri batean, bat-bateko heriotza hori ederra da. Eta listu bakarra dago eta zapore bakar bat, fruta onduarena, eta nik sentitzen zaitut nire kontra dardarka ilargi bat uretan bezala.
2007-07-13 - 21:40:04 GMT 1
De mis ojos
2007-07-14 - 12:58:23 GMT 1
Kortazarren itzulpen ederra, Naun. Zurea da, edo Jon Alonsorena?
Eskerrik asko.
2007-07-16 - 15:37:46 GMT 1
Enea dun, Emea.
Bere inperfekzione guztiekin.
Izan ongi
2007-07-16 - 21:47:26 GMT 1
Lan ederra, beraz. Alonsorenarekin nahasteko modukoa. Barka atrebentzia. Segi fin.