Noi sereni e semplici o cupi ed acidi,
noi puri e candidi o un po' colpevoli
per voglie che ardono:

noi cerchiamo la bellezza ovunque.

E noi compresi e amabili o offesi e succubi
di demoni e lupi, noi forti ed abili
o spenti all'angolo:

Noi cerchiamo la bellezza ovunque.
E passiamo spesso il tempo così,
senza utilità (quella che piace a voi)
senza utilità (perché non serve a noi)

"Emakumearen gorputzean ederra dena ez dagokio berari, Jainkoari baizik. Itsusia dena berriz, bere-berea da, eta edozein zigor merezi du. (...) Ez da inoiz eroso sentituko ez bere haragitan ez orainean, erotikoki eta politikoki hain arriskutsuak diren bi puntu horietan. Iraganak atsekabetzen du emakumea, baina baketzen denean, beldur dio etorkizunari."

Naomi Wolf, "Beauty Myth"

"Bellezza" idatzi zuen emeak koaderno birjinaren bigarren orrialdean. Hiztegira jotzeko tentazioa izan zuen, lana errazteko, abiapuntua markatu eta horren gainean hitzak botatzen hasteko, paladaka. Hitzari begira geratu zen, irakurri gabe, begira. Luma estali zuen segidan. "Ez zara gai", kea gutiziatu zuen. Paperetik atera eta gorputz biluzia ispiluan, bere begi berdeak bere begi berdeei begira. Zer cazzo da edertasuna? Hau?

Astuna buruan, ziurtasunak heliozko eta harrizko ziurgabetasunak erortzen, erortzen. "Deskantsua behar dut", erortzen utzi zuen gorputz biluzia ohe gainera. Lau betazalak elkartu, eta limoi erdiek tantotxoak isuri zituzten, epel.

Burura esaldi solte pila, irudi zentzugabeak, pentsamendu nahasiak abiada beldurgarrian, denak paperetik kanpo. Akordatu zen, gau batez, gizon bat hurreratu zitzaiola barrara, "tua bellezza e obiettiva". Begitandu zitzaion begi finko haiek hala zekusatela, objektu. Arraren jakin-mina eme jantzien ezkutuan. Eta pentsamendu hura urtu zen beste batean, eta arnasa baretu, isuria eten zitzaion, gogoetak desbideratu zitzaizkion huskerietara, oroitzapen xume bat, burutapen nano bat, eta hala, mantso-mantso, loak hartu zuen ohearen gainean, gorputz biluzi epel, emea.